 Συμπόσιο γλυπτικής, Κόνιτσα 1995
Γλύπτης : Χρήστος Λάμπρου (1951-)
Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ
Λόγω καταγωγής θέλησα να τονίσω τα χαρακτηριστικά της περιοχής μας, της Κόνιτσας. Μάνα μαρτύρων, μάνα ξενητεμού, μάνα της αναχώρησης, μάνα του γυρισμού. Στο έργο μου κυριαρχούν τρία στοιχεία γνωστά και χαρακτηριστικά της περιοχής μας. Είναι το αγριόγιδο που συμβολίζεται με το ιδιαίτερα χαρακτηριστικό του κέρατό του, η τοιχοποιία, έργο των μαστόρων της περιοχής και η γυναίκα. Από πολύ μικρός, στη μνήμη μου είναι χαραγμένη η εικόνα της οικογένειας απ΄την οποία κατά κανόνα απουσιάζει ο ανδρας, με τα συνάφια των μαστόρων, πρώτα στην ξενιτιά για δουλειά, αργότερα δε μετανάστης. Η γυναίκα, μόνο στήριγμα της οικογένειας πίσω, πρέπει να κάνει την δουλειά της γυναίκας και του άνδρα. Στήριγμα της κοινωνίας της Κόνιτσας η γυναίκα-μάνα-σύζυγος. Οικονομική βάση της κοινωνίας της Κόνιτσας οι μάστοροι και η τέχνη τους. Σύμβολο περηφάνειας, ελευθερίας και συντροφικότητας το αγριόγιδο της χαράδρας του Αώου. Με αυτά τα τρία χαρακτηριστικά στοιχεία θέλησα να οργανώσω τη σύνθεσή μου σ΄αυτό το γλυπτό, τοποθετώντας και άλλα στοιχεία συνειδητά και υποσυνείδητα, που μπορούν να προκαλέσουν στον θεατή τη δική του φαντασίωση πάνω στο θέμα, να δει απ΄τη δική του γωνιά όρασης κάτι διαφορετικό, κάτι νέο. Η σκοπιμότητα ενός έργου έχει ως ζητούμενο, μέσα από τη σταθερότητα του όγκου, την κίνηση της φόρμας και τη μεταβολή του φωτισμού, να πηγάζει η συνεχής πρόκληση της φαντασίας του θεατή, πάνω στο δημιουργικό αποτέλεσμα του καλλιτέχνη. Θέλησα να τοποθετήσω το έργο κοντά στην παλιά γέφυρα, στο ποτάμι του Αώου, επειδή πιστεύω πως αυτός ο χώρος ήταν και είναι η πύλη της πόλης και της επαρχίας Κόνιτσας. Ο χώρος αποχαιρετισμού των μαστόρων στον ξενιτεμό τους. Ο χώρος του μεγαλύτερου μνημείου των μαστόρων της πέτρας, του μονόθολου γεφυριού της Κόνιτσας. Ο χώρος της εισόδου της χαράδρας του Αώου, τόπος ζωής του αγριόγιδου του Σμόλικα, της Γκαμήλας…
Χ.Λάμπρου
Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από σχετικό κατάλογο του δήμου Κόνιτσας και έγιναν από τους : Στεφ. Πάσχο, Γ. Λάμπρου και Χαρ. Ράπτη.
|