1913
Γεννιέται στην Αθήνα. Η μελλοντική επαγγελματική του εξέλιξη θα επηρεαστεί από την καταγωγή του, καθώς η οικογένειά του, από τα Υστέρνια της Τήνου, ασχολείται κατά παράδοση με τη μαρμαρογλυπτική.
Αρχές δεκαετίας 1930
Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, με πρωτοβουλία του θείου του, γλύπτη Κοτζαμάνη, παρακολουθεί μαθήματα σχεδίου στο εργαστήριο του Γιώργου Ιακωβίδη.
1932-1938 Σπουδάζει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δασκάλους τον Θωμά Θωμόπουλο και τον Κωνσταντίνο Δημητριάδη.
1932 Στο πλαίσιο έκθεσης σπουδαστών της ΑΣΚΤ παρουσιάζει το έργο Ανάσταση, το οποίο θεωρείται ως το πρώτο ανεικονικό γλυπτό στην Ελλάδα.
Συμμετέχει για πρώτη φορά στην Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση, που διοργανώνεται στο Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα.
1933 Συμμετέχει, ως σπουδαστής ακόμα, σε έκθεση της Ομάδος Τέχνης. (Στη βιβλιογραφία αναφέρεται και το 1932 ως έτος πραγματοποίησης της έκθεσης). Δύο από τα έργα που παρουσιάζει είναι τα Ρυθμός και Γυμνό.
Το καλοκαίρι διοργανώνεται στο Στούντιο ομαδική έκθεση νέων ζωγράφων, στην οποία συμμετέχουν και δύο γλύπτες, ο καλλιτέχνης και ο Β. Πιτς.
1934 Φιλοτεχνεί την Προτομή της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, η οποία τρία χρόνια αργότερα τοποθετείται στο πάρκο του Πεδίου Άρεως στην Αθήνα.
Παρουσιάζει έργα του στην έκθεση της Ομάδος Τέχνης στη Λέσχη Ελλήνων Καλλιτεχνών.
1937 Συμμετέχει σε ομαδική έκθεση των Ελεύθερων Καλλιτεχνών με τα έργα Λουόμενη, Κολυμβήτρια, Κεφάλι του Δ. Κ., Κεφάλι Κόρης, Κεφάλι Γυναίκας και Κεφάλι Γριάς.
1938 03-04/1938
Έπειτα από διαγωνισμό, λαμβάνει υποτροφία από την Ακαδημία Αθηνών για σπουδές στην École Superieure des Beaux Arts του Παρισιού.
Συμμετέχει στην Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου με την προτομή του Ν. Λούβαρη σε μάρμαρο.
1938-1939 Σπουδάζει στην École Superieure des Beaux Arts στο εργαστήριο του Jean Boucher.
Στο τέλος του ακαδημαϊκού έτους διακρίνεται με το A΄ Βραβείο σε διαγωνισμό μεγάλου ολογλύφου και εκθέτει το Γυμνό Γυναικός στο Salon des Tuilleries.
1939 03-04/1939 Αναγκάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα λόγω της έναρξης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Ο Σπητέρης τοποθετεί χρονικά την επιστροφή του γλύπτη στο 1940).
Σε ομαδική έκθεση των Ελεύθερων Καλλιτεχνών στην Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων εκθέτει τα έργα του Σύγχρονος Έφηβος, Κεφάλι Κόρης και Κεφάλι Ν.Α.Κ..
Συμμετέχει σε έκθεση του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών.
Συμμετέχει στην Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου, όπου εκθέτει τα έργα του Κορμός Γυναικός Ακέφαλος, Δέηση και Κεφάλι Γυναίκας.
03-04/1940 Εκθέτει στην Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου τα έργα Κεφάλι και Κ. Γ.
1946
Παρουσιάζει σε ομαδική έκθεση στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών το έργο Μουσικό Όργανο.
1948 01/11-15/12/1948 Βραβεύεται για το Μνημείο Πεσόντων στο Αιγάλεω.
Συμμετέχει στην πρώτη μεταπολεμική Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου με τα ανεικονικά έργα Ανάταση-Πεντέλη (το έργο αρχικά ονομαζόταν Η Πεντέλη σε Έκσταση) και Μουσικό Όργανο. (Στον κατάλογο της Πανελληνίου αναγράφονται οι ακόλουθοι τίτλοι έργων: Πρωινό, Απόφαση, Κορμός και Κεφαλή.) Στην έκθεση αυτή του απονέμεται το τρίτο βραβείο.
1949
Συμμετέχει στην ίδρυση της ομάδας Ακραίοι με τους Κ. Αντύπα, Γ. Γαΐτη, Γ. Μαλτέζο, Αλ. Κοντόπουλο και Δ. Χυτήρη.
04-05/1952 Παρουσιάζει τα έργα του Λάρκο και Χάρις στην Δ΄ Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου.
1953
14/03-30/04/1953 Βραβεύεται για το έργο του Ελευθερία, που τοποθετείται στο κέντρο της Δράμας.
Τιμάται με το βραβείο του Διεθνούς Διαγωνισμού Γλυπτικής, τον οποίο διοργανώνει το Institute of Contemporary Arts London για την φιλοτέχνηση του Μνημείου του Αγνώστου Πολιτικού Κρατουμένου. Το έργο του εκτίθεται μαζί με τα υπόλοιπα βραβευμένα έργα στην Tate Gallery London.
1955 Συμμετέχει στην III. Bienal de São Paulo με τα έργα Κόρη του Θεού και Μορφή.
1956
Λαμβάνει μέρος σε ομαδική έκθεση καλλιτεχνών στο Ατελιέ της οδού Ξενοφώντος στην Αθήνα.
Εκλέγεται τακτικό μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Τεχνών και Γραμμάτων. (Στη βιβλιογραφία αναφέρεται και το 1957 ως έτος εκλογής).
02-23/05/1957 05/1957
Παρουσιάζει έργα του στην έκθεση «Σώχος-Γουναρό-Λαμέρας-Μπουζιάνης-Παπαδημητρίου. Ζωγραφική-Γλυπτική-Χαρακτική» στη Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων στην Αθήνα.
Συμμετέχει στην Ε΄ Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου με τα έργα Η Τραγωδός (Μ. Κοτοπούλη), Έργον αρ. 11 και Έργον αρ. 13. [Ο Αγγ. Προκοπίου (Νέες Μορφές 1, 1962), αναφέρεται σε έργο του γλύπτη με τον τίτλο Φετίχ, το οποίο παρουσιάστηκε στην έκθεση].
1957 Παρουσιάζει έργα του στο Παρίσι.
1958
Συμμετέχει στην «Έκθεση Πόλεως Αθηνών».
1959 05/1959 07/1959 23-12/12/1959
Λαμβάνει το «Βραβείο Γλυπτικής της Πόλεως των Αθηνών» για τη συμμετοχή του σε διαγωνισμό του Δήμου Αθηναίων.
Εκθέτει μαζί με 19 Έλληνες καλλιτέχνες στην Galerie Creuze στο Παρίσι.
Συμμετέχει στην «Έκθεση Συγχρόνου Ελληνικής Τέχνης» στην Galerie Greques(;) στο Παρίσι.
Συμμετέχει στην ομαδική έκθεση ζωγραφικής-γλυπτικής-χαρακτικής «Απέργης, Θεοδωρόπουλος, Κοντόπουλος, Λαμέρας, Παπαδημητρίου, Σπυρόπουλος, Τόμπρος» («Νέες Μορφές»), που διοργανώνεται από την γκαλερί Νέες Μορφές, η οποία εγκαινιάζει με αυτήν την εκδήλωση την παρουσία της στην καλλιτεχνική ζωή της Αθήνας.
1960
06-10/1960 Εκλέγεται καθηγητής στην έδρα της Πλαστικής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, όπου υπηρετεί ως το 1978.
Από το 1960 και εξής ασχολείται με την κατασκευή γλυπτών με στατικά και κινητικά μέρη, από την κίνηση των οποίων παράγεται ήχος.
Συμμετέχει στην XXX. Biennale di Venezia με 10 γλυπτά και 10 σχέδια.
1961 Του απονέμεται το παράσημο Ταξιάρχου του Φοίνικος για το έργο του Μπιζανομάχοι.
04/07/1962
30/08 & 08-20/09/1962 Εγκαινιάζεται η «Έκθεση Ελλήνων Καλλιτεχνών» στο Μουσείο Bezalel στην Ιερουσαλήμ. Στην έκθεση συμμετέχει και ο καλλιτέχνης.
Η «Έκθεση Ελλήνων Καλλιτεχνών» εγκαινιάζεται στο Μουσείο της Χάιφα.
26/09/1962 Η ίδια έκθεση παρουσιάζεται στο Δημοτικό Μουσείο του Τελ- Αβίβ.
1963 18/01-05/02/1963 21/04-01/06/1963 Συμμετέχει με σχέδια στην VII. Bienal de São Paulo.
Ο καλλιτέχνης και ο Αντ. Σώχος παρουσιάζουν έργα τους στον Παρνασσό ως προσκεκλημένοι των καλλιτεχνών της ομάδας Το Εργαστήρι μας, στο πλαίσιο της παρουσίασης της νεότερης εργασίας των μελών της.
Εκθέτει στην Ζ΄ Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου το έργο Κυκλαδίτικο πάνω σε βάθρο του αρχιτέκτονα Αντ. Ε. Κριεζή.
Άνοιξη 1964 Εκθέτει έργα του στην Γκαλερί Νέες Μορφές μαζί με άλλους καλλιτέχνες, αντιπροσώπους της τότε σύγχρονης ελληνικής τέχνης, σε έκθεση, η οποία οργανώνεται με την ευκαιρία του 6ου Συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Μορφωτικού Ιδρύματος.
4/1965 Συμμετέχει στην Η΄ Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου με τα έργα Εφηβικές Σκέψεις, Το Χωριατόπουλο παίζει, Δομή Μετακινούμενων Πλαστικών Χώρων και Σημερινή Γλυπτική.
1965 Από το έτος αυτό αρχίζει να φιλοτεχνεί το μεγάλο γλυπτικό σύνολο Τα ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίο ολοκληρώνει περίπου 15 χρόνια μετά. (Ο Μ. Στεφανίδης χρησιμοποιεί για τη σύνθεση τον τίτλο Δίκη).
17/08-17/09/1966 Συμμετέχει στην Α΄ Διετή Υπαίθρια Έκθεση Γλυπτικής Φιλοθέης, που διοργανώνεται από τον Οικοδομικό Συνεταιρισμό των Υπαλλήλων της Εθνικής Τραπέζης στη Φιλοθέη και από την κοινότητα Φιλοθέης στον παιδικό κήπο του Δημ. Πικιώνη (Φιλοθέη).
Εκθέτει στο Musée Rodin.
1967 05/04-10/05/1967 12/1967 Από το έτος αυτό και εξής ασχολείται και με την «μικρογλυπτική». Ο καλλιτέχνης προβάλλει σε οθόνη μικρογραφίες γλυπτών, ώστε αυτές να αποκτήσουν έτσι μνημειακές διαστάσεις.
Συμμετέχει στην Θ΄ Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση Ζαππείου με τα έργα Η περί Έρωτος και Ελληνική Λαϊκή Τέχνη.
Συμμετέχει στην έκθεση «Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη», η οποία διοργανώνεται στο Musée Rath της Γενεύης. Στην έκθεση εκτίθενται 52 πίνακες, 21 γλυπτά και 45 χαρακτικά Ελλήνων καλλιτεχνών.
1969
Δημοσιεύει τη μελέτη του με τίτλο Πλαστική.
1970 Συμμετέχει στην Expo ’70 στην Οζάκα της Ιαπωνίας.
01/1973 Διοργανώνει έκθεση έργων κεραμικής των σπουδαστών του στην αίθουσα του Εθνικού Οργανισμού Ελληνικής Χειροτεχνίας στην Αθήνα.
1975 Δημοσιεύει τη μελέτη-αποτέλεσμα της έρευνας για τον εντοπισμό, την αποσαφήνιση και την κατάταξη των γλυπτών στον υπαίθριο χώρο του Δήμου Αθηναίων με τίτλο Χωροθετικό Διάγραμμα Γλυπτών Έργων Δήμου Αθηναίων Νεωτέρας Ελλάδος.
17/12/1979 Στην Εθνική Πινακοθήκη Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου εγκαινιάζεται η ατομική έκθεση του καλλιτέχνη «Λάζαρος Λαμέρας. Αφή, Τέχνη, Παιδί», όπου εκτίθενται δεκαέξι γλυπτικές συνθέσεις με κινούμενες ειδωλιόσχημες φόρμες και δώδεκα παιδικά κεφαλάκια από τερρακότα.
05/1980 Η έκθεση «Λάζαρος Λαμέρας. Αφή, Τέχνη, Παιδί» παρουσιάζεται στο Ινστιτούτο Goethe στη Θεσσαλονίκη. Στην έκθεση εκτίθενται έντεκα συνθέσεις με κινούμενες ειδωλιόσχημες φιγούρες, τέσσερα παιδικά κεφαλάκια από τερρακότα, μεταξοτυπίες (χρωματιστές με το χέρι) και το σχέδιο του καλλιτέχνη Πολυτεχνείο.
1982 Σκηνοθετεί μαζί με την Αθηνά Σχινά το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους Οι Περιστεριώνες της Τήνου,το οποίο αναφέρεται στα ιδιόμορφα κτίσματα, που έχουν κατασκευαστεί για τα περιστέρια του νησιού που αποτελεί και τόπο καταγωγής τού καλλιτέχνη.
1990 Προσφέρει στο Μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών ως δωρεά την προτομή της μητέρας του. Έργα του είχε προσφέρει στο Μουσείο και πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
24/09/1998 Πεθαίνει στην Αθήνα. (;)-30/06/2005 Έργα του καλλιτέχνη παρουσιάζονται στην Αίθουσα Τέχνης Επίπεδα στην Αθήνα στο πλαίσιο της ομαδικής έκθεσης «Καλοκαιρινό Σαλόνι».
30/10-30/11/2005 Διοργανώνεται στην Αίθουσα Τέχνης Επίπεδα η ομαδική έκθεση «Αντιπαράθεση Τάσεων», στην οποία εκτίθενται και έργα του καλλιτέχνη. [πηγή: Τελλόγλειο Ίδρυμα]