|
Ο Πέτρος Ρούμπος (1873 – 1942) ήταν Έλληνας γλύπτης, ζωγράφος και εικονογράφος, ο οποίος γεννήθηκε στο Γεωργίτσι Σπάρτης το 1873. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας ζωγραφική και γλυπτική με δασκάλους το Λύτρα και το Βρούτο. Ο Ρούμπος φιλοτέχνησε κυρίως προσωπογραφίες και προτομές, όπως του αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχου, του Πελοποννήσιου πεζογράφου και θεατρικού συγγραφέα Πολύβιου Δημητρακόπουλου, του Ρήγα Φεραίου στο Βελεστίνο, του Αθανασίου Διάκου στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα κ.ά. Μια μαρμάρινη προτομή του ποιητή Λορέντζου Μαβίλη βρίσκεται στην ομώνυμη Πλατεία Μαβίλη της Αθήνας. Ο καλλιτέχνης αποδίδει σ’ αυτή με τρόπο ρεαλιστικό τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά και την προσωπικότητα του ποιητή, αφού ο ίδιος ο Μαβίλης, το 1912, σε ηλικία 53 ετών, είχε ποζάρει στον Πέτρο Ρούμπο. Η προτομή του Μαβίλη τοποθετήθηκε στη θέση αυτή από το Δήμο Αθηναίων το 1938. Η ίδια προτομή υπάρχει σ’ άλλα τρία αντίγραφα – στην Κέρκυρα, στα Ιωάννινα και στα Γραφεία της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Το έργο του Πέτρου Ρούμπου περιλαμβάνει επίσης ταφικά μνημεία, όπως της οικογένειας Γεωργίου Αθηνογένους (1910), με καθισμένη μια φτερωτή μορφή, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, καθώς και το Μνημείο των Αρχιερέων στην Τρίπολη, με ανάγλυφες παραστάσεις από τη δράση των Αρκάδων στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Φιλοτέχνησε ακόμη τα ηρώα στη Μαγούλα Σπάρτης και στη Χίο. Ο Πέτρος Ρούμπος πέθανε στην Αθήνα το Φεβρουάριο του 1942. [πηγή : wikipedia]
 Ο Πέτρος Ρούμπος γεννήθηκε το 1873 στο Γεωργίτσι. Δεν έχει σωθεί ούτε ένα χαρτί που να αναφέρει κάτι για την ζωή του - ούτε το μήνα της γέννησης του. Κι αν υπήρξε κάτι σίγουρα το έκαψαν οι Γερμανοί. Το μικρό καλυβόσπιτο, όπου γεννήθηκε ο καλλιτέχνης είναι ακόμα εκεί μάρτυρας ταπεινός (σήμερα σώζονται μόνο τα ερείπια του, με τα μικρά παράθυρα). Το καλύβι είναι μικρό, πέτρινο με παράθυρα στενά σαν πολεμίστριες, όπως ένα κλασσικό παραδοσιακό σπίτι. Αποτελείται από ένα δωματιάκι με χωματένιο πάτωμα μοιρασμένο στα δυο από ένα μικρό σκαλοπάτι, ώστε ο μισός χώρος υπερυψώνεται ελάχιστα σαν παταρακι.
Ο θάνατος βρήκε τον Πέτρο Ρούμπο το Φεβρουάριο του 1942 (άλλοι υποστηρίζουν ότι πέθανε το Νοέμβριο του 1941), στην Αθήνα, αφού πρώτα είδε το έπος του 1940, αλλά και τη γερμανική κατοχή και την πείνα. Δεν πρόφτασε να ξαναδεί τη λευτεριά.
Σημαντικά έργα του: πολλές προσωπογραφίες επωνύμων και ανωνύμων, το μνημείο του Αθηνογένη, το ηρώο της Μαγούλας Λακεδαίμονος, η προτομή του ποιητή Λορέντζου Μαβίλη, το ηρώο της Τρίπολης και πολλά άλλα. Στο Γεωργίτσι έφτιαξε 16 μοναδικές εικόνες στην εκκλησία της Υπαπαντής (εικόνες του τέμπλου και το Δωδεκάορτο).[πηγή :hellas.teipir.gr]
|