Συμπόσιο γλυπτικής, Κόνιτσα 1995

 Γλύπτρια : Νίτσα Συνίκη Παπακώστα ( 1941 – )

Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

Η καταγωγή μου από τη μεριά της μητέρας μου ( Μάλιακα ) είναι από την Κόνιτσα. Οι καταβολές μου λοιπόν έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Αγάπησα την πέτρα και ό,τι δημιούργησαν οι μάστορες της πέτρας, οι χτίστες, οι αυτοδίδακτοι εκείνοι αρχιτέκτονες που έβαλαν τις βάσεις της ελληνικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Επισκέφθηκα πολλά χωριά και πόλεις της Ηπείρου. Μελέτησα και σχεδίασα πολλά μνημεία. Άγγιξα την δουλεμένη τους πέτρα, είδα το μεράκι, ένοιωσα τον μόχθο και την αγωνία των μαστόρων που το έργο τους δεν έχει μελετηθεί ακόμα σε βάθος. Οι περισσότεροι κατάγονται από την περιοχή της Κόνιτσας και ειδικότερα από τα χωριά δίπλα στο Σαραντάπορο. Όπως λένε λοιπόν κάθε χρόνο την καθαρή Δευτέρα ξεκινούσαν για να στολίσουν την Ελλάδα και όχι μόνο, με τα αρχιτεκτονικά τους δημιουργήματα. Χάνονταν από τα σπίτια τους για μήνες. Η ώρα του αποχαιρετισμού για ένα ταξίδι δύσκολο και αβέβαιο μερικές φορές με συγκινούσε πάντα. Θέλησα λοιπόν σκαλίζοντας το γλυπτό αυτό να πετρώσω την ανάμνηση της στιγμής αυτής. Πελέκησα δύο λιτές και απλοποιημένες φόρμες, του μάστορα και της γυναίκας του. Με τις καμπύλες, θέλω να δείξω την τρυφεράδα, την ευγένεια και το βουβό πόνο της γυναίκας που μένει πίσω. Με τις γωνίες δείχνω την τόλμη, την υπερηφάνεια και τη δύναμη του άνδρα ο οποίος κυριαρχεί ( πιο ψηλός ) της γυναίκας, η οποία τον στηρίζει. Δούλεψα με το βελόνι, όπως οι παλιοί μάστορες για ν΄αποδώσω έτσι την τραχύτητα του τοπίου της χαράδρας του Αώου. Το γλυπτό είναι στημένο πάνω στο δάσος στα “Πλατανάκια”. Μέσα σ΄αυτό έχει μείνει ένα κομμάτι της ψυχής μου για ν΄αγναντεύει για πάντα τον κάμπο της Κόνιτσας.

Συνίκη Παπακώστα Νίτσα

( Από τον κατόλογο έργων του συμποσίου )

(Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από σχετικό κατάλογο έργων του δήμου Κόνιτσας

και έγιναν από τους : Στεφ. Πάσχο, Γ. Λαμπρου και Χαρ. Ράπτη.)

Κατηγορίες : Συμπόσια | Κόνιτσα | 1990-1999

 Συμπόσιο γλυπτικής, Γιάννενα 1996

 Γλύπτρια : Νίτσα Συνίκη Παπακώστα ( 1941 – )

 Τα υπόλοιπα έργα του συμποσίου : εδώ

Η λίμνη, το νησί, το κάστρο, ο μόλος, η πόλη μου, τα Γιάννενα με συντροφεύουν απ΄ όταν γεννήθηκα τα κουβαλάω μέσα μου, πνοή δημιουργίας. Ο μόλος είναι η πιο ειδυλλιακή περιοχή της πόλης και εδώ επιλέχτηκε να τοποθετηθούν τα γλυπτά του συμποσίου. Όπου περπατήσεις εδώ και η παραμικρή πέτρα έχει να σου διηγηθεί μαι ιστορία. Η σιωπηλή σκιά του Βυζαντινού κάστρου, τα σκούρα νερά της λίμνης, αναδύουν ένα μυστήριο από θρύλους και ιστορίες παλιές, για έρωτες που άντεξαν στο χρόνο. Σήμερα βλέπεις τον έρωτα να ξαναγράφεται μέσα στις μοναχικές φιγούρες των ζευγαριών που περπατούν αργά αργά στο φως, στο σκοτάδι, στη βροχή, στην ομίχλη, όλο τον χρόνο. Αυτόν τον έρωτα με όλη του την τρυφερότητα και την αγάπη προσπάθησα να αναδείξω μέσα από το κοζανίτικο μάρμαρο που σκάλισα. Δημιούργησα ένα ζευγάρι πελεκώντας ψηλές, αφηρημένες φόρμες με περισσότερες καμπύλες για να έχω μια αργή κίνηση και κάθετες που να δηλώνουν το σταμάτημα του χρόνου για ένα ατελείωτο περίπατο. Αυτό το γλυπτό μου το αφιερώνω σ΄όλα τα ζευγάρια που περπάτησαν έτσι αγκαλιασμένα στο μόλο, που ζουν και θα ζουν την αγάπη τους δίπλα στην λίμνη, στο κάστρο, στο νησί, στα Γιάννενα.

Νίτσα Συνίκη Παπακώστα

(Από τον κατάλογο έργων του συμποσίου)

(Οι φωτό είναι προϊόν σάρωσης από το σχετικό κατάλογο έργων του Δήμου Ιωαννίνων και έγιναν από τους Σ. Πάσχο, Ηώ Πάσχου,Γ. Λάμπρου και Θ.Τζαμαλή.)

Κατηγορίες : Συμπόσια | Γιάννενα | 1990-1999